نام فیلم :  بازگشت نا پذیر

نویسنده و کارگردان : GASPAR   NOE  

نمایش : 22 MAY    2002 فرانسه

ژانر : درام اجتماعی خشونت

بازی : مونیکا بلوسی و وینسنت کسل

حتی تعریف کوتاه هم به نحوه دید شما آسیب میرساند اما حوصله کنید و حتما فیلم را دو بار ببینید. سعی کنید با پیش فرضهای هالیوودی وارد فیلم نشوید این یک تجربه اروپاییست. نباید بگم ولی این فیلم نحوه گویش متفاوتی دارد. و یک داستان خطی ساده را دنبال نمیکند شما از معلول به علت میرسید دلتان بری بد من میسوزد با قهرمان مخالفت میکنید( این ژانر اصولا قهرمان ندارد)و در یک لحظه به تصوراتتان لطمه میخورد. احساس میکنید به شما توهین شده. برای بار دوم همه چیز معنا دارد. فلش بک فلش بک فلش بک !  

مثل اینکه کارگردان در حال انجام آرزوی بازگشت زمان به عقب است که بعد از هر فاجعه در مرحله غزاداری و پذیرش به ذهن میرسد.

معاشقه خشونت هرج و مرج جنسی دیوانگی جنسی تجاوز به عنف   مشخصه دیداری فیلم است فیلم است.

مونیکا بلوسی نقطه قوت فیلم است .( هنر مجسمه سازی خداوند متعال و نشانه قدرت بی رقیب پروردگار آقا ما ایمان آوردیم )به حساب من چهاردهمین حضور مونیکا بلوسی در سینماست . این مهم است که بلوسی بعد از حضور در مالنا باز هم به سینمای اینگونه متفاوت جواب مثبت میدهد. (ما جرا جویی شغلی) و به واسطه این کار هم کنار گذاشته نمیشود بعدا اورا در مصائب مسیح ماترکس و ... میبینیم.

این از اون فیلمهایی هست که با پول کم ساخته شده و مخاطب خاص داشته وقرار بوده جای  جلوهای ویژه و گریم های آنچنانی و دکورهای عظیم را ایده نو و بازی  هنر مندانه  و محتوای جالب پر کنه.توجه کنید فیلم برای مخاطب اروپایی ساخته شده  خیلی ساده  مروری دارد به روابط جنسی مختلف حاکم بر جامعه .

به گفتگی سه نفره در قطار مترو توجه کنید این میتواند در ایران دلیل یک قتل عام باشد اما به شوخی میگذرد. ما از فرهنگهای مختلفی هستیم بی پرده صحبت کردن از سکس برای مخاطب ایرانی تعجب برانگیز و منزجر کننده است.

کنجکاو که شدید نه؟

اثر  دوز بالایی از خشونت وسکس را به فکر شما تزریق میکند. اگر میخواهید بچه شما دیوانه شود حتما با هم نگاه کنید.