فیلم : the Insider مطلع
کارگردان:Michael Mann
کمپانی:TOUCHSTONE PICTURE
بازیگران: Al Pachino , Russell Crowe
تولید :(
November 1999 (USA
Insider در کتاب واژه حییم آمده است: کسی که به واسطه مقامش زودتر از بقیه کسب اطلاع میکند .
آل پاچینو هنرمند توانای هالیوود نقش اصلی را به عهده دارد و راسل کرو هم در این فیلم حضور دارد.
اولین بار قطعاتی از فیلم را در تلوزیون دیدم ( برنامه سینما و سلطه ) که تمام فیلم را نا دیده گرفته بودند و توجه همه را جلب کرده بودند به قسمت اول فیلم .در این قسمت ال پاچینو با چشمانی بسته در یک اتومبیل خیابانهای یک شهر لبنانی را پشت سر میگذارد تا به یک آپارتمان میرسد و با چشمانی بسته با یک روحانی شیعه ( آخوند – ملا – شیخ ) ملاقات می کند و از او برای یک مصاحبه تلوزیونی وقت ملاقات بگیرد . در سکانس بعد مصاحبه را میبینیم و دگم بودن محافظ شیخ مزبور را در جلوگیری از نزدیک شدن دو صندلی شیخ و مصاحبه کننده امریکایی به یکدیگر ( اشا ره به تندروی مسلمانان در عدم سازش با دنیای غرب ) یک ایرانی در اینجا مترجم است آرایش و گریمی کاملا حزبی دارد و برای بیان ایرانی بودنش در جایی که همه عرب یا انگلیسی زبانند جمله ای را به فارسی نقل میکند جالب این است که در آخر با در خواست مودبانه آقای کارگردان صندلی شیخ به جلو کشیده میشود و قایله پایان میابد در این حال سئوالات تند مجری آغاز میشود (( آیا شما تروریس هستید ؟)) قسمت اول فیلم برای ایرانیان و امریکایی ها معانی متفاوتی دارد . صحنه هایی از تصویر آیت الله خمینی و پلاکارتهای سیاه با متن کل الیوم العاشورا کل العرض الکربلا و پستهای نظامی وشبه نظامی که راهها را بند آورده اند همراه با نوای عزاداری و افراد لباس شخصی سنگین وزن که بی ادبانه و آمرانه رفتار میکنند برای مخاطب ایرانی آشناست اما برای یک امریکایی که پلیسش بعد از بازداشت اجازه بی ادبی ندارد و متهم علاوه بر کتک خودن حق و حقوقی هم دارد از جمله احساس امنیت مانند کابوس جهنم است . این قطعه در فیلم گنجانده شده تا نشان دهد شخصیت اصلی فیلم انسان شجاعی است و در راه ژورنالیسم ایده آل امریکایی چه جان فشانیها که نمیکند همین . البته کمی هم مسلمانان و به ویژه حزب الله لبنان که در لیست سیاه امریکا قرار دارد را لولو جلوه دهد . توجه داشته باشید مخاطب امریکایی حقایق را از رسانه دریافت میکند و میپذیرد حتی اگر درست نباشد.
اما راسل کرو نقش یک دکتر شیمیدان را بازی میگند و معرفی او در یک بهشت امریکایی کلیشه ای انجام میگیرد.( خانه ای دو طبقه با حیاط و چمن در اطراف خانواده ای مرفه و تحصیل کرده اتومبیل آلمانی و زنی در آشپزخانه ) این دکتر کهدر یک شرکت بزرگ تولید دخانیات شاغل است اسراری از شرکت میداند که تعهد داده فاش نشود از جمله اعتیاد آور بودن نیکوتین (سفیدی ماست و سیاهی ذغال ). او اخراج میشود.
این دو شخصیت سعی دارند در یک دادگاه و یک مصاحبه تلوزیونی در برنامه 60 دقیقه ( این برنامه وجود خارجی دارد و خیالی نیست ) شرکتهای دخانیات را محکوم کنند کارترهای میلیارد دلاری را!
فیلم در ژانر سیاسی تهیه شده سیاست تجارت و ژورنالیسم در دنیای امروز جدا نشدنی هستند.
مهم نیست چه چیزی حقیقت دارد مهم این است که چه چیزی باید حقیقت داشته باشد.
بچه را میتوانید با دیدن این فیلم بخوابانید . و فحش افراد عاشق وسترن را بشنوید . این یک فیلم کم مخاطب است. ( در نسخه ای که من دارم برای افراد زیر 15 سال توصیه نشده ) نشده )