بعضی خاطرات بهترین فراموش شده ها هستند

MEMENTO داستان مردیست که حافظه اش را از دست داده است . میداند که همسرش کشته شده و در همان حادثه خودش هم حافظه کوتاه مدتش را از دست داده. او بر روی انتقام تمرکز کرده. و سعی دارد قاتل همسرش را یدا کند اما حافظه کوتاه مدت ندارد و اطرافیان باید هر بار او را میبینند خودشان را به اومعرفی کنند . فضای فیلم پر از ابهام و پیچیدگیست تا انتهای فیلم نمیتوان به گفته ها اعتماد کرد نمیتوان برای کسی دل سوزاند . مرد بدون حافظه به کمک یک دوربین پولوراید و ثبت تصاویر برای خودش حافظه کوتاه مدت ساخته است تمان آنچه را باید به یادش بماند روی بدنش خالکوبی میکند. بیشتر فیلم را تعریف نکنم خوب.

داستان فیلم مانند بازگشت ناپذیر از آخر به اول گفته میشود . این معنای فلش بک نیست چون بازگشتی ندارد . اما مانند این است که شما شت سر هم به فلش بک برده میشوید .شما با قهرمان اصلی همراه میشوید اما در نیمهراه از او دل میکنید در آخر احساس میکنید قربانی شیوه روایت فلم شده اید و درست قضاوت نکرده اید ( اتفاقی که همیشه در زندگی می افتد ). خط داستانی این گونه فیلمها مثل تصادف کمی جدید است اما شیوه بیان متفاوت و خط داستانی غیر کلاسیک و مدرن  بیننده را جذب میکند و تا پایان نگه میدارد.  

تتیتراژ فیلم به تنهایی  زیباست و با موضوع فیلم بسیار مر تبط است .عکس پولارویدی را نشان میدهد که در دست شخصی به تدریج در حال محو شدن است و بعد متوجه میشوید که فیلمی را از آخر به اول میبینید خونهای روی دیوار به سمت بالا میرود و ... در آخر متوجه میشوید جوان ساده ای که مقابل شماست قاتل مردی غیر مسلح است . و سریعا ی میبرید این یک تیتراژ خالص نیست فیلم شروع شده است و شما با یک حقه کارگردان عقب مانده اید این عقب ماندن در همه فیلم ادامه دارد چون شما از یشینه افراد خبر ندارید . این جالبترین تکنیک است یعنی با اینکه حافظه دارید و فراموشی ندارید در همه فیلم مانند شخصیت اصلی در فراموشی بسر میبرید .

وقت و ایام بکام